Benedictijnse Priorij

De priorij werd in 974-975 gesticht in Sault, op een rotsachtige uitloper boven de vallei van de Portefeuille, en viel onder de abdij van Saint-Benoît-sur-Loire. Op de grens van Berry en Limousin had zij een strategische ligging en vormde zij een belangrijke vooruitgeschoven post van de abdij in Aquitanië. De huidige kerk werd gebouwd rond 1020-1030. Vanaf het ontstaan tot aan de Franse Revolutie stond het kloostercomplex bekend als een proosdij. De proost, vertegenwoordiger van het klooster onder het gezag van de abt van Fleury, bestuurde ook de kerkelijke heerlijkheid van het dorp, terwijl de claustrale prior het geestelijke leven en het dagelijkse werk van de monniken regelde. Deze bijzondere organisatie bleef bestaan tot het einde van de 17e eeuw en is nog altijd zichtbaar in de gebouwen ten zuiden van de kerk: enerzijds de kloostergebouwen rond de pandgang, herbouwd door de Mauristen tussen 1735 en 1742, en anderzijds de meer gevarieerde gebouwen van de proosdij, waarvan sommige waarschijnlijk teruggaan tot het einde van de middeleeuwen. De oostvleugel, met zijn sobere en eenvoudige architectuur, is een mooi voorbeeld van Mauristische priorijbouw uit het begin van de 18e eeuw. Samen geven deze gebouwen een bijzonder beeld van de architecturale geschiedenis van de benedictijnen van de congregatie van Saint-Maur.